De fout die bijna iedere vlaklandfietser in de bergen maakt

Veel Nederlandse fietsers plannen hun eerste rit in de bergen op dezelfde manier als thuis. Ze kijken naar afstand.

“80 kilometer? Prima te doen.”

Alleen werkt dat in de Alpen totaal anders. Hoogtemeters veranderen alles. Niet alleen hoe zwaar een rit wordt, maar vooral hoeveel tijd je onderweg bent.

Kilometers zeggen weinig in de bergen

In Nederland kun je vrij makkelijk rekenen:
30 kilometer = ongeveer 1 uur
60 kilometer = ongeveer 2 uur
100 kilometer = ergens rond de 3 tot 4 uur
In de bergen gaat die rekensom compleet onderuit.

Een rit van 80 kilometer met 2500 hoogtemeters kan makkelijk vijf tot zes uur duren. Soms langer. Zeker wanneer de beklimmingen steil zijn of de afdalingen technisch.

Een handige vuistregel voor de bergen

Veel ervaren fietsers gebruiken daarom een simpele vuistregel:

Reken per 1000 hoogtemeters tussen de 1 en 2 uur extra fietstijd.

Hoe dichter je richting 2 uur gaat, hoe steiler de beklimmingen zijn of hoe minder ervaren je bent in de bergen.

Dus:
80 km vlak in Nederland → ongeveer 3 uur
80 km + 2000 hoogtemeters in de Alpen → eerder 5 tot 7 uur onderweg
En dat verrast veel fietsers de eerste keer in de bergen.

Een lange klim kost simpelweg enorm veel tijd. Zeker wanneer de percentages oplopen. Tegelijk win je in de afdaling lang niet alles terug, omdat veel bergwegen technisch zijn en je vaak langzamer daalt dan je vooraf denkt.
Daarnaast maakt iedere extra klim een route disproportioneel zwaarder. Vermoeidheid stapelt zich op, waardoor je snelheid vaak steeds verder zakt naarmate de rit vordert. Daardoor kan een rit die op papier “maar” 80 kilometer is, uiteindelijk aanvoelen als een complete dagtocht.

Waarom je tijd niet terugwint in de afdaling

Veel mensen denken vooraf:
“Wat ik bergop verlies, win ik bergaf terug.”
Dat klopt maar deels.
Op grote, brede cols met goed asfalt kun je flink snelheid maken. Maar veel Alpenwegen zijn smaller, technisch of simpelweg slecht onderhouden. Denk aan:

• slechte asfaltstroken,
• steenslag,
• schaduwplekken,
• scherpe bochten,
• of tegenliggers midden in de bocht.

Daardoor ligt de daalsnelheid vaak veel lager dan mensen verwachten. Zeker wanneer je geen ervaren daler bent. Zelfs als je lange stukken boven de 50 kilometer per uur daalt met uitschieters tot ruim boven de 70 zal je gemmidelde daalsnelheid vanwege bochten en dergelijke vaak amper boven de 45 km per uur uitkomen.

Hoogtemeters hakken er harder in dan verwacht

Nog iets dat veel vlaklandfietsers onderschatten: klimmen kost langdurig energie.
In Nederland trap je regelmatig even minder hard:

• een afdaling,
• een stoplicht,
• een stuk uit de wind,
• even freewheelen.

Op een col rij je soms uren lang lang vrijwel onafgebroken vermogen. Dat maakt een rit niet alleen langzamer, maar ook veel vermoeiender.
En hoe vermoeider je wordt, hoe meer je snelheid later op de dag zakt.

Kijk voortaan eerst naar hoogtemeters

Een route van: 65 km + 2800 hm zal veel zwaarder zijn dan: 140 km vlak.
Daarom kijken ervaren bergfietsers meestal eerst naar: hoogtemeters, lengte van de beklimmingen, maximale stijgingspercentages, en pas daarna naar afstand.
Dat voorkomt dat een “mooi rustig ritje even snel voor de lunch” ineens verandert in zeven uur overleven in de hitte.