


Diep in de Franse Queyras, boven het dorpje Ristolas en net voorbij Abriès, ligt een van de rustigste dalen van de regio. Waar veel wandelaars kiezen voor de bekende routes, eindigt de weg hier letterlijk in de bergen. Juist dat maakt dit een heerlijke bestemming voor wie op zoek is naar stilte, natuur en een mooie bivakplek.
Ik kende dit bos al goed, maar dan in de winter. Tijdens een retour d’est verandert de helling onder de Tête de Ségure in een waar poederparadijs voor toerskiërs. In de zomer was ik hier echter nog nooit geweest. De mountainbikeroutes houden hier op en omdat het dal doodloopt, komen er relatief weinig bezoekers. Dat maakte het voor ons de perfecte plek om een nacht in de bergen door te brengen. Op 14 juli, terwijl Frankrijk massaal feest vierde en de nationale voetbalploeg speelde, hadden we het gebied vrijwel helemaal voor onszelf.

De wandeling begint net boven Ristolas. De eerste kilometers volg je het brede karrenspoor dat de herder gebruikt. Hoewel het pad niet heel spectaculair is, loopt het verrassend prettig. Het grootste voordeel: je wandelt vrijwel volledig in de schaduw van het bos. Onderweg kom je wilde aardbeitjes en frambozen tegen en overal zijn de sporen van de winter zichtbaar. Lawines hebben complete stroken bos weggevaagd en in de alpenweiden liggen nog altijd omgevallen bomen als stille herinnering aan de zware sneeuwval van afgelopen winters.

Na het bos verandert het landschap compleet. Het brede pad maakt plaats voor een prachtige balkonwandeling door kleurrijke alpenweiden vol bloemen, terwijl de toppen van de Queyras steeds dichterbij komen.


Na nog geen twee uur wandelen bereikten we Lac de Ségure en Lac Lacroix. Een schitterende plek met uitzicht op de Tête de Ségure en de Grand Queyras. Omdat bivakkeren in Frankrijk is toegestaan, maar kamperen niet, wachtten we netjes tot 19.00 uur voordat de tent uit de rugzak kwam.
Vervelen hoefden we ons allerminst. We genoten van het uitzicht, probeerden ons geluk met de de vliegvishengel en wisten uiteindelijk zelfs een prachtige regenboogforel te vangen. Geen eenvoudige opgave, want de forellen in dit bergmeer zijn bijzonder voorzichtig. Daarna wandelden we nog een stukje verder omhoog richting de flanken van de Tête de Ségure.


Toen de zon achter de bergen verdween, was het tijd om de tent op te zetten en een eenvoudige maaltijd te koken. Zodra de duisternis inviel verscheen een sterrenhemel zoals je die alleen hoog in de bergen ziet. Geen vuurwerk kan daar tegenop.


Volgens de Franse bivakregels moet de tent vóór 8.00 uur weer zijn afgebroken. Dat vonden we allesbehalve erg, want de frisse bergochtend is misschien wel het mooiste moment van de dag. De afdaling verloopt verrassend snel en voordat we het wisten stonden we alweer in Ristolas.
Uiteraard sloten we de wandeling af met een stop in Abriès. Voor een lunch én een bezoek aan slager Poivre et Sel, waar heerlijke ambachtelijke worsten worden gemaakt. Een absolute aanrader als je in de Queyras bent.

Startpunt: boven Ristolas (Queyras, Frankrijk)
Bestemming: Lac de Ségure /lacroix Lac Lacroix
Afstand: circa 12 kilometer
Hoogteverschil: ongeveer 720 meter
Wandeltijd: ongeveer 2 uur omhoog
Moeilijkheid: eenvoudig
Geschikt voor kinderen: ja, al is het eerste deel over het karrenspoor wat minder afwisselend. Het prachtige bergmeer maakt dat echter meer dan goed.
Pluspunt: veel schaduw tijdens de klim, ideaal op warme zomerdagen.
Zoek je een rustige wandeling met een prachtig bergmeer, volop bloemen, indrukwekkende uitzichten én een perfecte plek om te bivakkeren? Dan is deze tocht naar Lac de Ségure en Lac Lacroix een van de verborgen parels van de Queyras.
