Het risico van het eten van wilde bosbessen en frambozen
Tijdens een zomerse wandeling door de bergen is het bijna onmogelijk om ze te missen. Langs het pad hangen rijpe bosbessen, tussen het gras groeien kleine wilde aardbeien en op zonnige plekken kleuren frambozenstruiken rood. Voor veel wandelaars hoort het bijna bij de bergbeleving: af en toe een handje vers fruit plukken en direct opeten. Ze smaken vaak intenser dan het fruit uit de supermarkt en geven een wandeling nét iets extra’s.
Een leuke ontdekkingstocht voor kinderen
Voor kinderen maakt wild fruit een wandeling vaak een stuk leuker. Het verandert een gewone hike in een kleine speurtocht. Welke bessen zijn rijp? Hoe herken je een wilde aardbei? Waarom groeien frambozen juist op open plekken?
Onderweg leren kinderen spelenderwijs meer over de natuur, de seizoenen en eetbare planten. Het maakt een wandeling interactiever en zorgt ervoor dat ze meer oog krijgen voor hun omgeving. Mijn zoontje van 8 is er echt gek op om deze bosvruchten te zoekn. Natuurlijk blijft het belangrijk dat kinderen alleen fruit eten waarvan een volwassene zeker weet dat het eetbaar is. En er zit ook een ernstig risico aan het eten van dit wilde fruit.
Is er een risico door vossen?
Toch horen veel wandelaars een waarschuwing: eet geen bessen uit het wild vanwege de vossenlintworm (Echinococcus multilocularis). Deze parasiet leeft in de darmen van vossen. Veel mensen denken dat wilde bessen gevaarlijk zijn door urine van vossen. In werkelijkheid gaat het om de vossenlintworm, waarvan de eitjes uitsluitend via de ontlasting van besmette vossen worden verspreid. Die eitjes kunnen in uitzonderlijke gevallen op laaghangend fruit of in de bodem terechtkomen.
Via hun uitwerpselen kunnen eitjes op de grond en mogelijk ook op laaghangend fruit terechtkomen. Wanneer mensen deze eitjes binnenkrijgen, kunnen ze – in zeer zeldzame gevallen – een ernstige ziekte veroorzaken: alveolaire echinokokkose.
Het goede nieuws is dat de kans op besmetting klein is. Ondanks dat de vossenlintworm in delen van Europa voorkomt, worden jaarlijks maar weinig mensen ziek. Bovendien is nooit overtuigend aangetoond dat wilde bessen de belangrijkste besmettingsroute vormen. Contact met besmette aarde of met honden die de parasiet meedragen lijkt een grotere rol te spelen. Dus de kans is klein maar het risico is erg groot. Lees ook hier de informatie van het RIVM.
Hoe kun je het risico verder verkleinen?
Wie helemaal geen risico wil nemen, kan wilde bessen voor consumptie goed wassen en het beste nog koken. Thuis is dat eenvoudig, maar tijdens een wandeling is schoon stromend water niet altijd beschikbaar. Pluk verder bij voorkeur fruit dat iets hoger hangt en niet direct in contact komt met de grond. Vermijd bessen langs druk gebruikte paden of op plekken waar veel dieren komen. Was na het plukken je handen als dat mogelijk is en voorkom dat je met vuile handen eet.
Voor de meeste wandelaars geldt dat een paar bosbessen of wilde aardbeien tijdens een bergwandeling geen reden tot zorg zijn. Met gezond verstand, een beetje kennis van de natuur en aandacht voor hygiëne kun je meestal gewoon genieten van al het lekkers dat de bergen in de zomer te bieden hebben.waar