Uitgetest: gletsjersafari in het Paznauntal

In de zijdalen tussen Ischgl en Galtür kan je tijdens de zomer prachtig wandelen, omringd door iconische pieken, zoals de Piz Buin en een aantal gletsjers. Al een tijdje zocht ik naar een kans om in de zomer die laatsten te beklimmen, om zo de ‘gewone’ hikes te overstijgen en eens iets nieuws te proberen. Ik twijfelde dan ook niet lang toen ik op de website van de toeristische dienst de activiteit ‘gletsjersafari’ spotte.

Aangeboden zomeractiviteiten

Waar het Paznauntal in de winter één van de drukste bestemmingen van de Alpen is, met Ischgl als publieksmagneet, dwaalt hier in de zomer een oase van gemoedelijke rust neer. De vallei is verre van doods, maar het kan en mag allemaal wat minder uitbundig en rustiger. Het Paznauntal speelt hier goed op in met een mooi gebalanceerd aanbod van zomeractiveiten, die bovendien eenvoudig te boeken zijn via hun app of website.

De gletsjersafari die daar wordt aangeboden is een gegidste wandeling over de Jamtalferner. De foto’s van een rijtje aangelijnde hikers op het gletsjerijs toonden precies waar ik naar op zoek was: nieuwe ervaringen naast de begane wandelpaden of via ferrata’s.

De prijs is met 97 eur per persoon niet mals. Hiervoor krijg je stijgijzers om op het ijs te wandelen, een klimgordel en een heen-en-terug transfer van het dorpsplein in Galtür naar de Jamtalhütte, wat het startpunt is van de tocht. De gids zit uiteraard ook mee in deze prijs, wat in ons geval - met wandelervaring, maar zonder gletsjerkennis - een absolute must was.

Vroege start

Om 08:00 stond de gids ons al op te wachten op het dorpsplein in Galtür. Van daar bracht een busje ons tot aan de Jamtalhütte op 2165m hoogte. De wandeling richting de hut zou niet moeilijk geweest zijn, maar wel te lang om te combineren met de rondgang op de gletsjer. Vanaf de Jamtalhütte was het nog een goed uur wandelen richting de voet van de Jamtalferner.

Daar begon het echte wandelavontuur met het aangespen van de klimgordel en de stijgijzers. Hoewel er in de beschrijving te lezen valt dat deze tocht ‘difficult’ is en wandelervaring in alpien terrein vereist, was een ander deel van de groep daar niet helemaal op voorzien. Een goede conditie is een must, net als degelijke kledij en schoeisel. De lage wandelschoenen en Nike Airmaxxen die de rest van het gezelschap droeg zijn absoluut uit den boze.

Op de gletsjer

Het gedeelte op de gletsjer begon rustig. Het uiteinde van de gletsjertong is niet heel steil, maar het wandelen met de stijgijzers voelt wel wat gek in het begin. Stap voor stap nam de hellingsgraad toe waarna de gids ons aanlijnde. Gefascineerd door de gletsjerspleten en het blauwe ijs stegen we tot zo’n 2700 meter. Het meest indrukwekkend waren de blauwe ijstorens aan de rand van de gletsjermassa. Daarna was het flink zwoegen op een steile passage naar boven over een muur van grind en modder, ten gevolge van het afsmelten van de gletsjer.

De gids nam een kleine pauze om te vertellen over de geschiedenis van de gletsjer. Als de 3e generatie in een familie van berggidsen kende de man het terrein als zijn broekzak. Op een aantal plaatsen heeft men meetstations geplaatst: op elkaar gestapelde borstelstelen, tot zo’n enkele meters diep vastgeboord in het ijs. Door het afsmelten komen de borstelstelen vrij en vallen deze op de grond, zo weet men precies hoeveel er is afgesmolten sinds de laatste plaatsing. Dat er meerdere stelen blootlagen toont nogmaals aan hoe hard de klimaatverandering toeslaat.

Afsluiten met een drankje in de Jamtalhut

In totaal brachten we zo’n twee uur door op de gletsjer. De weg terug startte over rotsachtige wandelpaden waar ‘trittsicherheit’ absoluut noodzakelijk was en duurde een uurtje. Afsluiten deden we met een verdiende Radler in de Jamtalhut, alwaar het busje ons opwachtte om weer naar Galtür te rijden.

Kortom, een geslaagde eerste keer gletsjersafari. Aan te raden voor iedereen die al goed ervaren is in hiken of via ferrata’s en zich op een veilige manier eens aan iets nieuw wilt wagen.